Συνολικές προβολές σελίδας

Πέμπτη 12 Ιανουαρίου 2012

Τα φτερά είναι για να πετάς - Χόρχε Μπουκάι

Τη μέρα εκείνη ο Χόρχε με περίμενε με ένα παραμύθι.
Όταν μεγάλωσε ο πατέρας του του είπε:
« Παιδί μου, δε γεννιόμαστε όλοι με φτερά. Μπορεί να μην είσαι υποχρεώμενος να πετάξεις, νομίζω όμως πως είναι κρίμα να μείνεις μόνο στο περπάτημα αφού έχεις τα φτερά που ο καλός Θεός σου έδωσε.»
«Μα δεν ξέρω να πετάω» απάντησε ο γιος.
«Σωστά…» είπε ο πατέρας. Και περπατώντας, τον πήγε ως το χείλος του γκρεμού, στο βουνό.
«Βλέπεις γιε μου; Το κενό. Όταν θελήσεις να πετάξεις, θα έρθεις εδώ θα πάρεις βαθιά ανάσα, θα πηδήξεις στην άβυσσο και απλώνοντας τα φτερά σου θα πετάξεις».
Ο γιος αμφέβαλλε.
«Κι αν πέσω;»
«Ακόμα κι αν πέσεις, δε θα σκοτωθείς. Οι λίγες γρατζουνιές θα σε κάνουν πιο δυνaτό στην επόμενη προσπάθεια» αποκρίθηκε ο πατέρας.
Το παιδί γύρισε στο χωριό να δει τους φίλους του, τις παρέες του, όλους εκείνους που είχε συντρόφους στην πορεία της ζωής του. Οι πιο στενόμυαλοι του είπαν:
«Είσαι τρελός; Για ποιο λόγο; Ο πατέρας σου είναι μισότρελος…Για ποιο λόγο να πετάξεις; Τι σου χρειάζεται; Γιατί δεν αφήνεις τις ανοησίες; Τι νόημα έχει να πετάξεις;»
Οι καλύτεροι φίλοι του τον συμβούλεψαν:
«Κι αν είναι αλήθεια; Μα σίγουρα δεν είναι επικίνδυνο; Γιατί δεν αρχίζεις σιγά-σιγά; Δοκίμασε να πηδήξεις από μια σκάλα ή από την κορυφή ενός δέντρου. Αλλά από τον γκρεμό, βρε παιδί μου;…»
Ο νεαρός άκουσε τις συμβουλές όσων τον αγαπούσαν. Ανέβηκε στην κορυφή του δέντρου και, με όλο του το θάρρος, πήδηξε. Άνοιξε τα φτερά του, τα κούνησε στον αέρα με όλη του τη δύναμη αλλά, δυστυχώς, έπεσε στο έδαφος.
Μ’ένα καρούμπαλο στο κεφάλι συνάντησε τον πατέρα του.
«Μου είπες ψέμματα! Δεν μπορώ να πετάξω. Το δοκίμασα και κοίτα πως χτύπησα! Δεν είμαι σαν κι εσένα. Τα φτερά μου είναι μόνο για στολίδι.»
«Παιδί μου» είπε ο πατέρας, «για να πετάξεις, πρέπει να έχεις τον απαραίτητο ελεύθερο χώρο στον αέρα, ώστε τα φτερά σου να ξεδιπλωθούν. Είναι σαν να πέφτεις με αλεξίπτωτο: χρειάζεσαι κάποιο ελάχιστο ύψος για να πηδήξεις.
Για να πετάξεις πρέπει να αρχίσεις να ριψοκινδυνεύεις.
Αν δε θέλεις να το κάνεις, καλύτερα να συμβιβαστείς και να μείνεις για πάντα στο περπάτημα.
»


πηγή: Mybellavista's blog

Δευτέρα 9 Ιανουαρίου 2012

Δίκτυο ανταλλαγής προϊόντων και υπηρεσιών


 Το Δίκτυο είναι μία πρωτοβουλία ανεξάρτητων πολιτών από την πόλη της Λαμίας αλλά και την ευρύτερη περιοχή του νομού Φθιώτιδας που ως στόχο έχει μία διαφορετική, εναλλακτική οικονομία η οποία δεν θα βασίζεται στο χρήμα αλλά στην άμεση ανταλλαγή αγαθών και υπηρεσιών μεταξύ των μελών του με γνώμονα τις αξίες της αλληλεγγύης, της αμοιβαιότητας και της εμπιστοσύνης.

Αν και υπήρχε ως ιδέα εδώ και χρόνια σε μερικούς από εμάς δεν είχε ως τώρα υλοποιηθεί. Είμαστε όμως ιδιαίτερα χαρούμενοι που σήμερα καταφέρνουμε να την πραγματοποιήσουμε. Τα σοβαρά και γενικευμένα προβλήματα της παρούσας οικονομικής κρίσης που όλοι βιώνουμε με δραματικό τρόπο καθώς και η συνάντηση με άλλους ανθρώπους οι οποίοι αναζητούσαν μία λύση εξόδου από το σημερινό δυστοπικό περιβάλλον, μας οδήγησε στο συμπέρασμα της επιτακτικής ανάγκης της δημιουργίας ενός τέτοιου Δικτύου το οποίο θα μπορέσει να στηρίξει οικονομικά και κοινωνικά τον τοπικό πληθυσμό. Έτσι προχωρήσαμε στην συγκρότησή του και διαπιστώνουμε μέχρι τώρα πως αυτή μας η κίνηση έχει ιδιαίτερη ανταπόκριση από μεγάλο μέρος των πολιτών, οι οποίοι σπεύδουν να εγγραφούν ως μέλη, διευρύνοντας τον χώρο και τις δραστηριότητες του Δικτύου.

Σκοπός μας είναι μία οικονομία εναλλακτικής μορφής από αυτή του καπιταλιστικού εγχρήματου οικονομικού μοντέλου που βασιζόμενο στην εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, στην κερδοσκοπία και στον άκρατο πλουτισμό, απειλεί την συνοχή της κοινωνίας οδηγώντας την σε δύσβατα και αδιέξοδα μονοπάτια απόλυτης εξαθλίωσης και φτώχειας. Έτσι μπροστά στο ρεαλιστικό ενδεχόμενο της πλήρους καταστροφής και στο δυσοίωνο μέλλον που μας ετοιμάζουν, δεν επαναπαυόμαστε και δεν μένουμε αμέτοχοι, αλλά αντιθέτως δραστηριοποιούμαστε με θετικό τρόπο. Παίρνουμε τις ζωές μας στα χέρια μας, ενώνουμε τις θελήσεις μας, ανακαλύπτουμε ξανά την ανθρωπιά μας, νοιαζόμαστε και παλεύουμε όχι μόνο για το ατομικό μας συμφέρον αλλά και για το συλλογικό, έχοντας την πεποίθηση πως το ένα δεν υπάρχει χωρίς το άλλο και συνδιαμορφώνουμε τις κοινωνικές συνθήκες μέσα στις οποίες θέλουμε να ζήσουμε.

Το Δίκτυο λειτουργεί στην βάση της ισότητας, της ισοτιμίας και της ισηγορίας. Αποτελείται από τα μέλη του τα οποία είναι όλα ανεξαιρέτως, ίσα μεταξύ τους και οι αποφάσεις λαμβάνονται μέσα από τις διαδικασίες της γενικής του συνέλευσης. Λειτουργεί με πλήρη διαφάνεια που εξασφαλίζεται από τις ανοιχτές διαδικασίες αλλά και από την πρόσβαση στην ενημέρωση όλων των μελών για τη λειτουργία και τη δραστηριότητα του. Η συμμετοχή και η αλληλεγγύη προάγουν την κοινωνικότητα και συμβάλλουν στην δημιουργία εκείνων των συνθηκών που προωθούν και οδηγούν στην ικανοποίηση του συλλογικού καλού.

Το Δίκτυο επομένως αναφέρεται και αφορά όλους. Απευθύνεται σε όλη την κοινωνία. Σε ανθρώπους ανεξαρτήτου ηλικίας και φύλου, σε εργαζόμενους και συνταξιούχους που θέλουν να συμπληρώσουν το εισόδημά τους, σε άνεργους που θέλουν να καλύψουν κάποιες από τις βασικές τους ανάγκες, σε παραγωγούς, εμπόρους και καταναλωτές. Με αυτό τον τρόπο φιλοδοξούμε να δημιουργήσουμε νέες θέσεις εργασίας στηρίζοντας την τοπική παραγωγή και την τοπική κοινωνία. Γιατί όλοι μας αποτελούμε ένα αλληλένδετο σύνολο ανθρώπων όπου ο ένας εξαρτάται από τον άλλον. Σε αυτό το σύνολο κανένας δεν περισσεύει, κανένας δεν περιθωριοποιείται, αλλά όλοι είναι χρήσιμοι και όλοι έχουν τον χώρο ύπαρξής τους.".
πηγή:Γιώργος Ντότσικας

Κυριακή 8 Ιανουαρίου 2012

Οι 10 βασικές αρχές του Μαχάτμα Γκάντι

“Δεν πρέπει να χάνεις την πίστη σου στην ανθρωπότητα. Η ανθρωπότητα είναι ένας ωκεανός. Αν μερικές σταγόνες του ωκεανού είναι βρώμικες, αυτό δεν σημαίνει ότι ο ωκεανός γίνεται βρώμικος.”
“Η διαφορά μεταξύ αυτού που κάνουμε και αυτού που είμαστε ικανοί να κάνουμε θα αρκούσε για να λύσει τα περισσότερα προβλήματα του κόσμου.”


1. Άλλαξε τον εαυτό σου.
“Πρέπει να είσαι η αλλαγή που θέλεις να δεις στον κόσμο.”
“Σαν ανθρώπινα όντα, το μεγαλείο μας δεν έγκειται τόσο στην ικανότητα μας να ξαναφτιάξουμε τον κόσμο, αλλά στην ικανότητα μας να ξαναφτιάξουμε τους εαυτούς μας.”
Αν αλλάξεις τον εαυτό σου, θα μπορέσεις να αλλάξεις και τον κόσμο. Αν αλλάξεις τον τρόπο σκέψης σου, τότε θα αλλάξεις το πώς αισθάνεσαι και τις πράξεις σου. Και έτσι θα αλλάξει και ο κόσμος γύρω σου. Όχι μόνο επειδή βλέπεις το περιβάλλον γύρω σου με διαφορετικό τρόπο και συναισθήματα, αλλά και επειδή η αλλαγή μέσα σου, σου επιτρέπει να αναλάβεις δράση με τρόπους που δεν έκανες ή δεν είχες σκεφτεί όταν λειτουργούσες με τον παλιό τρόπο σκέψης.
Και το πρόβλημα με το να αλλάζεις τον εξωτερικό σου κόσμο χωρίς να αλλάξεις τον εαυτό σου, είναι ότι θα είσαι ακόμα ο ίδιος όταν φτάσεις στην αλλαγή για την οποία προσπαθούσες. Θα εξακολουθείς να έχεις τις αδυναμίες σου, την αρνητικότητα, τις αυτοκαταστροφικές σου τάσεις κτλ.
Και έτσι, σε αυτή την νέα κατάσταση θα εξακολουθείς να μην βρίσκεις αυτό που ήλπιζες μιας και το μυαλό σου θα είναι ακόμα γεμάτο με αυτά τα αρνητικά συναισθήματα. Και με αυτό τον τρόπο μπορεί να γίνουν ακόμα πιο ισχυρά εξαιτίας του εγωισμού σου. Από την στιγμή που ο εγωισμός σου αγαπά να διαιρεί τα πράγματα, να βρίσκει εχθρούς και να δημιουργεί διαχωρισμούς, μπορεί να προσπαθήσει να δημιουργήσει ακόμη περισσότερα προβλήματα και συγκρούσεις στην ζωή και τον κόσμο σου.


2. Εσύ έχεις τον έλεγχο.
“Κανείς δεν μπορεί να με βλάψει χωρίς την άδεια μου.”
Το πώς νιώθεις και πως αντιδράς σε κάτι, εξαρτάται πάντα από εσένα. Μπορεί να υπάρχει ένας «κανονικός» ή κοινός τρόπος αντίδρασης σε διαφορετικά πράγματα. Αλλά αυτό είναι όλο.
Μπορείς να επιλέξεις τις δικές σου σκέψεις, αντιδράσεις και συναισθήματα σχεδόν για τα πάντα. Δεν χρειάζεται να φρικάρεις, να αντιδράς υπερβολικά ή με αρνητικό τρόπο. Όχι κάθε φορά και όχι στιγμιαία. Μερικές φορές μια αντανακλαστική αντίδραση μπορεί να τραβήξει μακριά.
Και καθώς συνειδητοποιείς ότι κανείς εκτός από τον εαυτό σου δεν μπορεί να ελέγξει το πώς νιώθεις, μπορείς να αρχίσεις να ενσωματώνεις αυτό τον τρόπο σκέψης στην καθημερινή σου ζωή και να εξελιχθεί σαν μια συνήθεια. Μια συνήθεια που μπορεί να γίνει πιο ισχυρή με την πάροδο του χρόνου. Κάνοντας το αυτό, κάνει την ζωή πολύ πιο εύκολη και ευχάριστη.


3. Συγχώρεσε.
“Οι αδύναμοι δεν μπορούν να συγχωρήσουν. Η συγχώρεση είναι ένα χαρακτηριστικό των ισχυρών.”
“Ο οφθαλμός αντί οφθαλμού θα έχει σαν αποτέλεσμα να κάνει όλο τον κόσμο τυφλό.”
Το να πολεμάς το κακό με κακό δεν θα βοηθήσει κανέναν. Και όπως ειπώθηκε στην προηγούμενη συμβουλή, πάντα εσύ είσαι αυτός που επιλέγει πως θα αντιδράσει. Όταν μπορείς να ενσωματώσεις μια τέτοια σκέψη στις συνήθειες σου και στην ζωή σου, μπορείς να αντιδράς με έναν τρόπο πολύ πιο χρήσιμο για σένα και τους άλλους.
Συνειδητοποιείς ότι το να συγχωρείς και να αφήνεις τα πράγματα να πάνε στο παρελθόν, θα κάνει μεγάλο καλό σε εσένα και τον κόσμο γύρω σου. Και το να ξοδεύεις τον χρόνο σου σε αρνητικές αναμνήσεις δεν πρόκειται να σε βοηθήσει. Απλά θα προκαλέσεις στον εαυτό σου περισσότερο πόνο και θα τον αποτρέψεις από το να αναλάβει δράση στο παρών.
Αν δεν συγχωρείς, τότε αφήνεις το παρελθόν και ένα άλλο άτομο να ελέγξει το πώς αισθάνεσαι. Συγχωρώντας, απελευθερώνεις τον εαυτό σου από αυτά τα δεσμά. Και τότε μπορείς να επικεντρωθείς εξ’ ολοκλήρου, για παράδειγμα, στον επόμενο στόχο σου.


4. Χωρίς δράση δεν πας πουθενά.
“Μια ουγγιά εξάσκησης αξίζει όσο τόνοι κηρύγματος.”
Χωρίς να αναλαμβάνεις δράση, πολύ λίγα πράγματα θα επιτευχθούν. Ωστόσο, το να αναλαμβάνεις δράση, μπορεί να είναι σκληρό και δύσκολο. Μπορεί να υπάρχει μεγάλη εσωτερική αντίσταση.
Και έτσι μπορεί να προσφύγεις στο κήρυγμα, όπως λέει ο Γκάντι. Ή να διαβάζεις και να μελετάς ασταμάτητα. Και να νιώθεις ότι προχωράς μπροστά. Αλλά να έχεις λίγα ή καθόλου πρακτικά αποτελέσματα στην αληθινή ζωή.
Έτσι, για να φτάσεις εκεί που πραγματικά θέλεις να πας και για να κατανοήσεις πραγματικά τον εαυτό σου και τον κόσμο σου χρειάζεσαι πρακτική. Τα βιβλία μπορούν, ως επί το πλείστων, απλά να φέρουν την γνώση. Πρέπει να αναλάβεις δράση και να μεταφράσεις αυτή τη γνώση σε αποτελέσματα και κατανόηση.


5. Φρόντισε το παρόν.
“Δεν θέλω να προβλέψω το μέλλον. Ανησυχώ για την φροντίδα του παρόντος. Ο Θεός μου έδωσε τον έλεγχο της στιγμής που ακολουθεί.”
Ο καλύτερος τρόπος που έχω βρει για να ξεπερνάω την εσωτερική αντίσταση που συχνά με εμποδίζει από το να αναλάβω δράση, είναι να μένω στο παρών όσο περισσότερο μπορώ και να το αποδέχομαι.
Γιατί; Λοιπόν, όταν είσαι στο παρόν δεν ανησυχείς για την επόμενη στιγμή, που δεν μπορείς να την ελέγξεις έτσι και αλλιώς. Και η αντίσταση στη δράση, που προέρχεται από την φαντασία σου για τις μελλοντικές αρνητικές συνέπειες της δράσης αυτής ή αντανακλά αποτυχίες δράσης του παρελθόντος, χάνει την δύναμη της. Και έτσι, γίνεται πιο εύκολο να αναλάβεις δράση, να συγκεντρωθείς στο παρόν και να έχεις καλύτερη απόδοση.
Και θυμήσου ότι το να συνδέεσαι και να μένεις στο τώρα, είναι μια πνευματική συνήθεια που μπορείς να αναπτύξεις. Με τον καιρό γίνεται όλο και πιο ισχυρή και το κάνει πιο εύκολο να μένεις στο παρόν.


6. Ο καθένας είναι άνθρωπος.
“Ισχυρίζομαι ότι είμαι ένα απλό άτομο που μπορεί να σφάλει, όπως και κάθε άλλος κοινός θνητός. Μπορώ, ωστόσο, να έχω την ταπεινότητα να αναγνωρίσω τα λάθη μου και να εντοπίσω τα σφάλματα μου.”
“Δεν είναι συνετό να είσαι πολύ σίγουρος για την σοφία κάποιου. Είναι υγιές να υπενθυμίζεις στον εαυτό σου ότι, οι ισχυρότεροι μπορεί να αποδυναμωθούν και οι πιο σοφοί να σφάλουν.”
Όταν ξεκινάς να φτιάχνεις μύθους για τους ανθρώπους, ακόμα και αν έχουν παρουσιάσει απίστευτα αποτελέσματα, διατρέχεις τον κίνδυνο να αποσυνδεθείς από αυτούς. Μπορεί να αρχίσεις να νιώθεις ότι ποτέ δεν θα καταφέρεις να επιτύχεις παρόμοια πράγματα, επειδή είναι τόσο διαφορετικοί. Για αυτό, είναι σημαντικό να έχεις στον νου σου ότι ο καθένας είναι άνθρωπος, άσχετα με το ποιος είναι.
Και πιστεύω ότι είναι σημαντικό να θυμάσαι ότι όλοι είμαστε άνθρωποι και είμαστε επιρρεπείς στο να κάνουμε λάθη. Με το να κάνουμε τους ανθρώπους παράλογα πρότυπα, το μόνο που καταφέρνουμε είναι να δημιουργούμε περισσότερες αχρείαστες συγκρούσεις στον κόσμο γύρω μας και αρνητικότητα μέσα μας.
Είναι επίσης σημαντικό να το θυμάσαι, ώστε να αποφύγεις να πέσεις στην πολύ άχρηστη συνήθεια του να κατηγορείς τον εαυτό σου για λάθη που έχεις κάνει. Και να είσαι σε θέση να δεις με διαύγεια που έκανες λάθος και τι μπορείς να μάθεις από το λάθος σου. Και μετά να προσπαθήσεις ξανά.


7. Επέμενε.
“Πρώτα σε αγνοούν. Μετά σε κοροϊδεύουν. Μετά σε πολεμάνε. Μετά νικάς.”
Να είσαι επίμονος. Με τον καιρό η αντιπαράθεση γύρω σου θα εξασθενίσει και θα εξαφανιστεί. Και η εσωτερική σου αντίσταση και οι αυτοκαταστροφικές σου τάσεις που θέλουν να σε κρατήσουν πίσω θα γίνουν πιο αδύναμες.
Βρες αυτό που θέλεις αληθινά να κάνεις. Έπειτα, βρες το εσωτερικό κίνητρο για να συνεχίσεις. Ένας λόγος για τον οποίο ο Γκάντι ήταν τόσο επιτυχής με τις μη βίαιες μεθόδους του, είναι επειδή αυτός και οι ακόλουθοι του ήταν τόσο επίμονοι. Απλά δεν τα παρατούσαν.
Η επιτυχία ή η νίκη θα έρθουν τόσο γρήγορα όσο εσύ θέλεις. Πιστεύω ότι, ένας λόγος για τον οποίο οι άνθρωποι δεν παίρνουν αυτό που θέλουν είναι γιατί εγκαταλείπουν πολύ νωρίς. Ο χρόνος που πιστεύουν ότι απαιτείται για κάποιο επίτευγμα, δεν είναι ίδιος με τον χρόνο που τελικά απαιτείται για να πετύχουν τον στόχο αυτό. Αυτή η λανθασμένη πεποίθηση, προέρχεται από τον κόσμο στον οποίο ζούμε. Έναν κόσμο γεμάτο μαγικά χάπια για όλες τις λύσεις, όπου οι διαφημίσεις συνεχώς μας υπόσχονται ότι μπορούμε να χάσουμε 50 κιλά ή να κερδίσουμε πολλά χρήματα σε 30 μέρες.
Τέλος, μια ακόμα συμβουλή για να διατηρήσει την επιμονή σου είναι να διατηρείς μια αίσθηση του χιούμορ. Μπορεί να φωτίσει τα πράγματα, ακόμα και στις πιο δύσκολες στιγμές.


8. Δες το καλό στους ανθρώπους και βοήθησε τους.
“Βλέπω μόνο τα καλά προσόντα των ανθρώπων. Καθώς δεν είμαι αλάνθαστος ο ίδιος, δεν θα τολμούσα να ανιχνεύω τα λάθη των άλλων.”
“Ο άνθρωπος γίνεται σπουδαίος σε τέτοιο βαθμό, όσος είναι και ο βαθμός στον οποίο εργάζεται για την ευημερία των συνανθρώπων του.”
“Υποθέτω ότι η ηγεσία κάποτε σήμαινε μυϊκή δύναμη. Τώρα σημαίνει να τα πας καλά με τους συνανθρώπους σου.”
Υπάρχει σχεδόν πάντα κάτι καλό στους ανθρώπους. Αλλά και πράγματα που μπορεί να μην είναι και τόσο καλά. Όμως εσύ επιλέγεις σε ποια θα επικεντρωθείς. Και αν θέλεις να βελτιωθείς, τότε το να επικεντρώνεσαι σε καλούς ανθρώπους είναι μια χρήσιμη επιλογή. Επίσης κάνει και την ζωή ευκολότερη για εσένα, καθώς ο κόσμος σου και οι σχέσεις σου γίνονται πιο ευχάριστες και θετικές.
Και όταν δεις το καλό στους ανθρώπους, γίνεται πιο εύκολο να παρακινήσεις τον εαυτό σου να τους εξυπηρετήσει. Με το να εξυπηρετείς τους άλλους ανθρώπους, δίνοντας τους αξία, δεν κάνεις μόνο τις ζωές τους καλύτερες. Με τον καιρό, τείνεις να παίρνεις πίσω αυτά που δίνεις. Και οι άνθρωποι που βοηθάς αισθάνονται πιο πρόθυμοι να βοηθήσουν άλλους ανθρώπους. Και έτσι, εσύ, δημιουργείς μια ανοδική σπείρα θετικών αλλαγών που μεγαλώνει και γίνεται ισχυρότερη.
Ενισχύοντας τις κοινωνικές σου δεξιότητες μπορείς να γίνεις ένα άτομο με μεγαλύτερη επιρροή και να κάνεις αυτή τη σπείρα ακόμα ισχυρότερη.


9. Να είσαι θετικός. Να είσαι αυθεντικός. Να είσαι ο εαυτός σου.
“Ευτυχία είναι όταν αυτό που σκέφτεσαι, αυτό που λες και αυτό που κάνεις βρίσκονται σε αρμονία.”
“Πάντα να στοχεύεις στην απόλυτη αρμονία της σκέψης, των λέξεων και των έργων. Πάντα να στοχεύεις στο να εξαγνίζεις τις σκέψεις σου και όλα θα πάνε καλά.”
Νομίζω ότι μια από τις καλύτερες συμβουλές για να βελτιώσεις τις κοινωνικές σου δεξιότητες, είναι να συμπεριφέρεσαι με ένα θετικό τρόπο και να είσαι αυθεντικός όταν επικοινωνείς. Οι άνθρωποι εκτιμούν την αυθεντική επικοινωνία. Και υπάρχει πολλή μεγαλύτερη απόλαυση όταν οι σκέψεις σου, οι λέξεις σου και οι πράξεις σου είναι ευθυγραμμισμένες. Νιώθεις πανίσχυρος και σίγουρος για τον εαυτό σου.
Όταν οι λέξεις και οι σκέψεις σου είναι ευθυγραμμισμένες αυτό δείχνει σκέψη στην επικοινωνία σου. Επειδή έχεις τον τόνο της φωνής σου και την γλώσσα του σώματος ευθυγραμμισμένα με τις λέξεις σου.
Με αυτά τα κανάλια σε ευθυγράμμιση, οι άνθρωποι τείνουν να ακούνε πραγματικά αυτά που λες. Επικοινωνείς χωρίς ασυμφωνίες, αντιφατικά μηνύματα ή ίσως έναν τρόπο μη γνήσιο.
Επίσης, αν οι πράξεις σου δεν είναι ευθυγραμμισμένες με αυτά που λες, τότε αρχίζεις να κλονίζεις την δική σου πίστη στο τι είσαι ικανός να κάνεις. Και την πίστη των άλλων ανθρώπων σε εσένα.


10. Συνέχισε να ωριμάζεις και να εξελίσσεσαι.
“Η συνεχής ανάπτυξη είναι νόμος της ζωής και ένας άνθρωπος που πάντα προσπαθεί να διατηρήσει τα δόγματα του με σκοπό να φαίνεται συνεπής, οδηγεί τον εαυτό του σε λάθος κατεύθυνση.”
Μπορείς, σχεδόν πάντα, να βελτιώσεις τις ικανότητες σου, τις συνήθειες σου ή να επανεκτιμήσεις τις αξιολογήσεις σου. Μπορείς να αποκτήσεις βαθύτερη κατανόηση του εαυτού σου και του κόσμου.
Σίγουρα, μπορεί να πέφτεις σε αντιφάσεις ή να φαίνεται σαν να μην ξέρεις τι κάνεις από καιρό σε καιρό. Μπορεί να έχεις πρόβλημα στο να ενεργείς κατάλληλα ή στο να επικοινωνείς αυθεντικά. Αλλά αν δεν το κάνεις θα οδηγήσεις, όπως λέει ο Γκάντι, τον εαυτό σου σε λάθος μονοπάτι. Σε ένα μέρος όπου προσπαθείς να κρατήσεις τις παλιές σου απόψεις και να φαίνεσαι συνεπής, ενώ συνειδητοποιείς μέσα σου ότι κάτι δεν πάει καλά. Δεν είναι ένα ευχάριστο μέρος να βρίσκεσαι. Το να επιλέξεις να αναπτυχθείς και να εξελιχθείς είναι ένα πολύ πιο ευχάριστο και χρήσιμο μονοπάτι να ακολουθήσεις.

πηγή: dailyarticlegr

Οι δυο λύκοι, ινδιάνικος μύθος

Οι 10 µεγαλύτερες αρχαιολογικές ανακαλύψεις στην Ελλάδα το 2011

 
Η Κρήτη, η Βραυρώνα, η Κοζάνη, η Επίδαυρος, η Μεσσηνία, το Βελεστίνο και η Αντίπαρος αποκαλύπτουν τα µυστικά τους
Οι 10 µεγαλύτερες αρχαιολογικές ανακαλύψεις στην Ελλάδα το 2011
17
εκτύπωσημικρό μέγεθος μεγάλο μέγεθος

Η αρχαία ιστορία γράφτηκε σε διάρκεια αιώνων, η αναζήτηση όµως των τεκµηρίων της δεν είναι κάτι που ακολουθεί χρονολογική σειρά ούτε κατευθύνεται από τις βουλές των επιστηµόνων, που άλλοτε µπορεί να πασχίζουν επί χρόνια για ένα εύρηµα χωρίς επιτυχία, άλλοτε – τύχη αγαθή – να το ανακαλύπτουν και άλλοτε να είναι ένα απρόσµενο αλλά σπουδαίο γεγονός.

Σε κάθε περίπτωση, βέβαια, η οικονοµική δυσπραγία στενεύει τα περιθώρια της αρχαιολογικής έρευνας, άρα και των αποτελεσµάτων, κάτι που δεν είναι κρυφό ότι συµβαίνει τα τελευταία χρόνια. Αλλά παρά τους περιορισµούς αυτούς σηµαντικές αρχαιολογικές ανακαλύψεις υπήρξαν σε όλη τη χώρα µε ευρήµατα που θα µπορούσαν να στηρίξουν ολόκληρα µουσεία. Ενα έργο τεράστιο σε πλούτο και σηµασία, που διευρύνει τη γνώση του παρελθόντος αλλάζοντας σε κάποιες περιπτώσεις και τα ως τώρα ισχύοντα. Η Ελλάδα είναι πρώτη στον τοµέα αυτόν και η απόδειξη ακολουθεί.

Η επιλογή των δέκα σηµαντικών ανακαλύψεων που παρουσιάζει «Το Βήµα» θα µπορούσε κάλλιστα να διευρυνθεί σε 20 ή και περισσότερα, γι’ αυτό και η κατάταξη δεν έχει γίνει µε σειρά σπουδαιότητας. Αυτό θα το κάνει η µελέτη τους και ο χρόνος.
1. Ξύλινο ειδώλιο 2.500 χρόνων

Ειδώλιο γυναίκας που κατασκευάστηκε από ξύλο πριν από 2.500 χρόνια αλλά έφθασε ατόφιο ως σήµερα έφεραν στο φως οι αρχαιολόγοι στο ιερό της Αρτέµιδος στη Βραυρώνα. Το εύρηµα είναι εντυπωσιακό, δεδοµένου ότι το ξύλο σπανιότατα διατηρείται µέσα στον χρόνο, αν και η περιοχή της Βραυρώνας λόγω του υγρού εδάφους της συντελεί σε αυτό. Η ανακάλυψη έγινε κατά τις εργασίες κατασκευής αποστραγγιστικού φρέατος στον αρχαιολογικό χώρο, όπου εντοπίστηκε άγνωστος αποθέτης του ιερού. Μαζί µε την πεπλοφόρο µορφή µε την περίτεχνη, βοστρυχωτή κόµµωση αποκαλύφθηκαν δύο ξύλινες σόλες υποδηµάτων µε τη διακόσµησή τους από εγχάρακτα µοτίβα, ξύλινα τµήµατα αγγείων, όπως επίσης δύο χάλκινα κάτοπτρα και άλλα αντικείµενα, όλα του 5ου αιώνα π.Χ.


2. Μινωική ιερογλυφική γραφή

Μια τετράπλευρη σφραγίδα από βαθυκόκκινο ίασπη που φέρει χαραγµένα επάνω της σηµεία της µινωικής ιερογλυφικής γραφής αποτελεί το µοναδικό ως τώρα εύρηµα της αρχαιότερης γραφής των Μινωιτών στη ∆υτική Κρήτη. Η σφραγίδα βρέθηκε σε µινωικό «ιερό κορυφής» του όρους Βρύσινα σε υψόµετρο 858 µέτρων και µαζί της περισσότερα από 800 ανθρωπόµορφα ειδώλια και πολλά άλλα αναθήµατα που χρονολογούνται στην Παλαιοανακτορική περίοδο (1900-1700 π.Χ.) ως την αρχή της Νεοανακτορικής (1700-1500 π.Χ.).

Η ανασκαφή συνεχίζεται, ήδη όµως οι αρχαιολόγοι κυρία Ιρις Τζαχίλη και Ελένη Παπαδοπούλου θεωρούν ότι ο Βρύσινας είναι το σηµαντικότερο ιερό κορυφής για τη ∆υτική Κρήτη.


3. Συνοδεία στον θάνατο

Ανθρωποι που τάφηκαν µε τα ζώα τους ολόγυρά τους! Το εύρηµα προήλθε από τη Μαυροπηγή της Εορδαίας, όπου αποκαλύφθηκε µικρό νεκροταφείο του 6ου αιώνα π.Χ. µε ενταφιασµούς 11 ανθρώπων και 16 ζώων – άλογα, σκύλοι, βοοειδή και ένας χοίρος – τα οποία είχαν τοποθετηθεί περιµετρικά των ανθρώπινων ταφών. Η ιδιαιτερότητα του νεκροταφείου, όπως είπε η ανασκαφέας δρ Γεωργία Καραµήτρου-Μεντεσίδη, συνίσταται στο γεγονός ότι είναι η πρώτη φορά που εντοπίζεται στην περιοχή της Κοζάνης και των Γρεβενών αυτό το έθιµο.

Οι άνδρες είχαν ταφεί µε τα σιδερένια τους µαχαίρια και αιχµές δοράτων, ενώ τρεις γυναίκες έφεραν χάλκινα σκουλαρίκια, καθώς και χάλκινα βραχιόλια στους βραχίονες αλλά και στα κάτω άκρα.


4. Θεός ή αυτοκράτορας

Μαρµάρινο, σε µέγεθος λίγο µεγαλύτερο από το φυσικό, το άγαλµα που αποκαλύφθηκε στο Μικρό Θέατρο της Αρχαίας Επιδαύρου ενώ γίνονταν εργασίες στον περιβάλλοντα χώρο του µνηµείου έρχεται από τους αυτοκρατορικούς ρωµαϊκούς χρόνους για να επιβεβαιώσει την ισχύ και την αξία της κλασικής πλαστικής παράδοσης µέσα στους αιώνες. Πρόκειται για ένα εξαιρετικής ποιότητας αντίγραφο έργου του 4ου αιώνα π.Χ. από το εργαστήρι του µεγάλου αργείου γλύπτη Πολύκλειτου το οποίο παρίστανε τον θεό Ερµή και αγαπήθηκε τόσο που να επαναληφθεί αργότερα από πολλούς καλλιτέχνες. Εικάζεται µάλιστα ότι φιλοτεχνήθηκε πιθανόν τον 2ο αιώνα µ.Χ. , όταν ο αυτοκράτορας Αδριανός επισκέφθηκε την Επίδαυρο
5. Η αρχαιότερη ευρωπαϊκή επιγραφή

Είναι η αρχαιότερη επιγραφή που έχει βρεθεί σε ευρωπαϊκό έδαφος και είναι ελληνική. Πρόκειται για την επιγραφή µιας πήλινης πινακίδας σε Γραµµική Β που γράφηκε πριν από 3.500 χρόνια και βρέθηκε στην Ικλαινα της Μεσσηνίας από τον αρχαιολόγο κ. Μιχάλη Κοσµόπουλο, ο οποίος ανασκάπτει ένα µυκηναϊκό µέγαρο µε πελώριους αναληµµατικούς τοίχους, τοιχογραφίες και αποχετευτικό σύστηµα. Η χρονολόγηση της πινακίδας πολύ πριν από τις ως τώρα γνωστές αλλάζει πολλά δεδοµένα στη γνώση µας για τη χρήση της Γραµµικής Β αλλά και για την εξάπλωση της γραφής.


6. Το μάτι του Τουταγχαµών

Ενα µικρό, χρυσό αντικείµενο που αναπαριστά ένα ανθρώπινο µάτι πανοµοιότυπο µε αυτό της χρυσής, νεκρικής µάσκας του Τουταγχαµών βρέθηκε µέσα σε ταφικό πίθο στη νεκρόπολη της Αρχαίας Ελεύθερνας στην Κρήτη. Σε φυσικό µέγεθος και µε το χαρακτηριστικό «αιγυπτιακό µπλε» ολόγυρά του, φοριόταν ως επιστήθιο κόσµηµα από µία εκ των τριών γυναικών του οικογενειακού τάφου του 8ου-7ου αιώνα π.Χ., όπως είπε ο ανασκαφέας, καθηγητής κ. Νίκος Σταµπολί δης. Αλλά και το ένδυµα της γυναίκας ήταν καταστόλιστο από χρυσά ελάσµατα, ενώ στον ίδιο πίθο υπήρχε µαζί µε άλλα αντικείµενα και µια µεγάλη χάντρα από ορεία κρύσταλλο µε χαραγµένο πλοίο µε τετράγωνο πανί σαν αυτά που ταξίδευαν στον Νείλο.


7. Οικογενειακή υπόθεση

Θολωτοί, οικογενειακοί τάφοι που χρησιµοποιήθηκαν για πολλές γενιές (από τον 10ο ως τον 8ο αιώνα π.Χ.) ήρθαν στο φως στην περιοχή της Χλόης Βελεστίνου µε πλούσια κτερίσµατα αλλά ακόµη και ορισµένους από τους νεκρούς στη θέση τους. Κοσµή µατα και άλλα αντικείµενα, όπως τριχολαβίδες και τσιµπιδάκια για καλλωπισµό, όπλα (σιδερένια ξίφη µε λαβές από αλάβαστρο, µαχαιρίδια και εγχειρίδια), χάλκινες φιάλες, που χρησίµευαν ως αγγεία πόσης, συνόδευαν τους νεκρούς, όπως είπε η αρχαιολόγος κυρία Αργυρούλα ∆ουλγέρη-Ιντζεσίλογλου. Αυτοί οι κυκλικοί τάφοι αποτελούν τµήµα του µεγάλου νεκροταφείου των αρχαίων Φερρών και, καθώς σήµερα πλέον βρίσκονται δίπλα στη νέα Εθνική oδό, έξι από αυτούς θα γίνουν επισκέψιµοι.
8. Ο χάλκινος Μινωίτης

Χάλκινο ειδώλιο στην τελετουργική «στάση του αποσκοπείν», που χρονολογείται στο 1600 π.Χ., σφραγίδες, κοσµήµατα, τελετουργικά αγγεία, όπλα, χρυσό έλασµα (1700 π.Χ.) µε χαραγµένο επάνω του µινωικό πλοίο βρίσκονται µεταξύ των ευρηµάτων της ανασκαφής στη Ζώµινθο του Ψηλορείτη. Αυτό το ιδιότυπο µινωικό κέντρο πάνω στα βουνά, που δεν ήταν απλώς ένας σταθµός προς το Ιδαίο Αντρο ούτε µόνον ο προµηθευτής της Κνωσού σε µαλλί και άλλα ζωικά προϊόντα και που όµοιό του δεν έχει ανασκαφεί ως τώρα στην Κρήτη, ανοίγει νέους δρόµους για την έρευνα και τη µελέτη της διάρθρωσης του µινωικού κόσµου, όπως λέει η αρχαιολόγος κυρία Εφη Σαπουνά-Σακελλαράκη .


9. Ενα νησί γεμάτο Κούρους

Κούροι σµιλεµένοι σε παριανό µάρµαρο έρχονται στο φως κατά τµήµατα – κυριολεκτικώς – στο ιερό του Απόλλωνα που βρίσκεται στην έρηµη σήµερα νησίδα ∆εσποτικό κοντά στην Αντίπαρο. Κατεστραµµένοι (άγνωστο για ποιον λόγο) ή τεµαχισµένοι επίτηδες προκειµένου να χρησιµοποιηθούν ως δοµικά στοιχεία σε εποχές µεταγενέστερες της Αρχαϊκής, οπότε φιλοτεχνήθηκαν, βρέθηκαν από τον αρχαιολόγο κ. Γιάννο Κουράγιο άλλοτε στο κατώφλι θύρας, άλλοτε εντοιχισµένοι σε τοίχο κτιρίου του ιερού και άλλοτε «χτισµένοι» στον περίβολο ενός σύγχρονου µαντριού! Περί τα 60 τµήµατα γλυπτών έχουν εντοπισθεί ως τώρα και µεταξύ τους πέντε κεφαλές Κούρων, µία Κόρης, περισσότεροι από δέκα κορµοί και περί τις 30 βάσεις για γλυπτά.
10. Ενα ιερό για την Αρτεμη

Ο µεγαλύτερος ίσως σε µέγεθος αρχαίος ναός στην Κρήτη εντοπίστηκε στην κορυφή του λόφου Κεφάλα στην περιοχή των Γουρνών. Σύµφωνα µε τον αρχαιολόγο κ. Νίκο Παναγιωτάκη, ο ναός ήταν αφιερωµένος στην Αρτέµιδα Σκοπελίτιδα και είχε διαστάσεις 52Χ19,60 µέτρα. Σήµερα σώζονται ελάχιστα κατάλοιπα, κατά τον ίδιο όµως υποδεικνύουν την ύπαρξη σπουδαίου λατρευτικού κέντρου που ήταν άγνωστο ως τώρα από τις αρχαίες πηγές (αν και ο Παυσανίας αναφέρει κάποιο ιερό αφιερωµένο στην Αρτεµη). Το ιερό ανήκε πιθανώς στη Χερσόνησο, που η στενή σχέση της µε τη θεά Αρτεµη µαρτυρείται από διάφορες πηγές.
ΠΗΓΗ : ΤΟ ΒΗΜΑ

Παρασκευή 16 Δεκεμβρίου 2011

ΕΘΙΜΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ ΚΑΙ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΣ ΣΤΗ ΚΡΗΤΗ

ΤΟ ΧΡΙΣΤΟΨΩΜΟ


Το φτιάχνουν οι γυναίκες με ιδιαίτερη φροντίδα και υπομονή.
Το ζύμωμα είναι μια ιεροτελεστία .
Χρησιμοποιούν ακριβά υλικά , ψιλοκοσκινισμένο αλεύρι , ροδόνερο , μέλι , σουσάμι , κανέλα και γαρίφαλα, λέγοντας: "Ο Χριστός γεννιέται , το φως ανεβαίνει, το προζύμι για να γένει."
Πλάθουν το ζυμάρι και παίρνουν τη μισή ζύμη και φτιάχνουν μια κουλούρα. Με την υπόλοιπη φτιάχνουν σταυρό με λουρίδες απ΄ τη ζύμη. Στο κέντρο βάζουν ένα άσπαστο καρύδι. Στην υπόλοιπη επιφάνεια σχεδιάζουν σχήματα με το μαχαίρι ή με το πιρούνι, όπως λουλούδια , φύλλα, καρπούς, πουλάκια.
Για το χριστουγεννιάτικο τραπέζι, το Χριστόψωμο είναι ευλογημένο ψωμί.
Το κόβουν ανήμερα τα Χριστούγεννα, δίνοντας πολλές ευχές. Απαραίτητος επάνω, χαραγμένος ο σταυρός.
Γύρω - γύρω διάφορα, διακοσμητικά σκαλιστά στο ζυμάρι ή πρόσθετα στολίδια. Αυτά τόνιζαν το σκοπό του χριστόψωμου και εξέφραζαν τις διάφορες πεποιθήσεις των πιστών.
Την ημέρα του Χριστού, ο νοικοκύρης έπαιρνε το χριστόψωμο, το σταύρωνε, το έκοβε και το μοίραζε σ' όλη την οικογένειά του και σε όσους παρευρίσκονταν στο χριστουγεννιάτικο τραπέζι. Μερικοί, εδώ βλέπουν ένα συμβολισμό της Θείας κοινωνίας.
'Οπως ο Χριστός έδωσε τον άρτον της ζωής σε όλη την ανθρώπινη οικογένειά του. Γύρω από το χριστόψωμο υπάρχουν και άλλες παραδόσεις. Αναφέρονται στην ενότητα της Εκκλησίας και των λαών, με συμβολικό πρότυπο την ένωση των κόκκων του σίτου σ΄ ένα ψωμί. Οι λαοί κάποτε θα ενωθούν μ' ένα ποιμένα το Χριστό. Από τις προετοιμασίες της παραμονής των Χριστουγέννων πιο χαρακτηριστική είναι εκείνη που αναφέρεται στο ζύμωμα του χριστόψωμου.
Κατά τόπους φτιάχνεται σε διάφορες μορφές και έχει διαφορετικές ονομασίες όπως: "το ψωμό του Χριστού", "Σταυροί", "βλάχες" κ.ά."
Τα χριστόψωμα, αποτελούν το βασικό ψωμί των Χριστουγέννων και το ευλογημένο, αφού αυτό θα στηρίξει τη ζωή του νοικοκύρη και της οικογένειάς του.
Εκτός από το χριστουγεννιάτικο δέντρο, οι νοικοκυρές φροντίζουν και για το ζύμωμα των χριστόψωμων. Το έθιμο αυτό διατηρείται σε ελάχιστα μέρη της Ελλάδας κυρίως στην Κρήτη. Η συνήθεια αυτή είναι πολύ βαθεία ριζωμένη.
Το ζύμωμα του χριστόψωμου θεωρείται έργο θείο και είναι έθιμο καθαρά Χριστιανικό. Οι γυναίκες φτιάχνουν τη ζύμη με ιδιαίτερη ευλάβεια και υπομονή.

Σε πολλά μέρη τα χριστόψωμα, τα έφτιαχναν κεντημένα με ωραία σχήματα που γίνονταν πάνω στο ζυμάρι με διάφορα ποτήρια, μικρά ή μεγάλα ή κούπες από βελανίδια που συμβόλιζαν την αφθονία που ήθελαν να έχουν στην παραγωγή των ζώων και της σοδειάς του σπιτιού τους. Μερικοί συνήθιζαν στη μέση του χριστόψωμου να βάζουν ένα άβαφο αυγό που συμβόλιζε τη γονιμότητα.





ΤΟ ΠΟΔΑΡΙΚΟ


Πολλοί άνθρωποι είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί ακόμα και σήμερα ποιος θα κάνει ποδαρικό στο σπίτι τους.
'Ετσι από την παραμονή λένε σε κάποιο δικό τους άνθρωπο, που τον θεωρούν καλότυχο και γουρλή, να έρθει την Πρωτοχρονιά να τους κάνει ποδαρικό.
Μόλις μπει στο σπίτι τον βάζουν να πατήσει ένα σίδερο για να είναι όλοι σιδερένιοι και γεροί μέσα στο σπίτι στη διάρκεια του καινούργιου χρόνου.
Η νοικοκυρά φιλεύει τον άνθρωπο που κάνει ποδαρικό για το καλό του χρόνου. Συνήθως του δίνει μήλα ή καρύδια και μια κουταλιά γλυκό κυδώνι ή ότι άλλο γλυκό έχει φτιάξει για τις γιορτές. Αν ανήμερα την Πρωτοχρονιά έχει λιακάδα, πιστεύουν πως ο καιρός θα είναι ο ίδιος σαράντα μέρες.
Λένε: "Τ' άλιασε η αρκούδα τα αρκουδάκια της, δε θα 'χουμε χειμώνα βαρύ".
Αν όμως ο καιρός είναι άσχημος την Πρωτοχρονιά θα συμβεί το αντίθετο, δηλαδή σαράντα μέρες θα έχουμε βαρυχειμωνιά.







Οι καλικάντζαροι - ΑΠΟ ΤΗ ΛΑΪΚΗ ΜΑΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΓΙΕΣ ΜΕΡΕΣ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ
Το Δωδεκαήμερο βαστάει από τις 25 Δεκεμβρίου , ημέρα των Χριστουγέννων, μέχρι τις 5 Ιανουαρίου , παραμονή των Φώτων.
Λέγανε οι γιαγιάδες τα παλιά χρόνια στα εγγονάκια τους για να κάθονταν ήσυχα ότι κάθε νύχτα του Δωδεκαήμερου στους δρόμους του χωριού και στα χαλάσματα κυκλοφορούσαν οι Καλικάντζαροι. Μα τι ήταν αυτοί οι καλικάντζαροι;
Όπως λοιπόν έλεγαν οι παλιές γιαγιάδες , ήταν αερικά , ξωτικά. Τους φαντάζονταν σαν κάτι μαυριδερά , ψηλά και κοκαλιάρικα κακάσχημα όντα, κάτι μεταξύ ζώου και ανθρώπου και που συνέχεια , όλη την ώρα, χοροπηδούσαν γκρινιάζοντας, φωνάζοντας και τραγουδώντας. Όλο το χρόνο βρίσκονταν κάτω από τη γη, στον κάτω κόσμο και ζήλευαν τον απάνω κόσμο. Γι΄ αυτό λοιπόν ,άλλοι με πριόνια , άλλοι με τσεκούρια κι άλλοι με μπαλντάδες έβαζαν όλη τη δύναμή τους να κόψουν τους στύλους, που πάνω σε αυτή στηριζόταν η γη και να την κάνουνε να βουλιάξει.
Όταν έφτανε το βράδυ της παραμονής των Χριστουγέννων , από φόβο μη βουλιάξει η γη και τους πλακώσει , έφευγαν κι ανέβαιναν στον απάνω κόσμο , στη γη , για να τυραννήσουν τους ανθρώπους που θα έβρισκαν μπροστά τους.
Έτσι λοιπόν οι καλικάντζαροι το Δωδεκαήμερο γύριζαν στους δρόμους , ανέβαιναν στα κεραμίδια και καμιά φορά , όπως λέγανε, έμπαιναν από την καμινάδα του τζακιού σε σπίτια που δεν τα είχαν θυμιατίσει οι νοικοκυραίοι τους.
Γι΄ αυτό , για καλό και για κακό , εκείνες τις ημέρες φροντίζανε να φράζουν τις τρύπες των τζακιών με πανιά. Ακόμα καίγανε λιβάνι σε θυμιατό κοντά στο τζάκι , γιατί οι καλικάντζαροι δεν άντεχαν αυτή τη μυρωδιά.
Λέγανε κάποιοι ,παλιά , πως μια γυναίκα αφού ετοίμασε τα γλυκά της , βασιλόπιτες, κουραμπιέδες, μελομακάρονα, είδε από το παράθυρο πως ξημέρωσε.
Όμως είχε ξεγελαστεί από το φεγγάρι, γιατί όπως λένε: "του Γενάρη το φεγγάρι παρά λίγο νά ΄ναι μέρα". Έτρεξε λοιπόν αυτή η γυναίκα και ξύπνησε τα παιδιά της για να τα στείλει με τα γλυκά για ψήσιμο στο φούρνο.
Τα παιδιά σηκώθηκαν πρόθυμα , πήρε το καθένα από ένα ταψί και ξεκίνησαν για το φούρνο. Όμως η αυγή αργούσε να έρθει και ξαφνικά μέσα από τα κοντινά στενά ακούστηκαν αγριοφωνάρες και δυνατά γέλια.
Σε ελάχιστο χρόνο ο δρόμος γέμισε με καλικαντζαράκια. Άρπαξαν τα παιδιά , τους πετάξανε ό, τι κρατούσανε και άρχισαν έναν τρελό χορό χτυπώντας τα ταψιά και φώναζαν:
"-Ω!... στραβά ταψιά , με τα ψεύτικα ψωμιά , άλλα με τα άσχημα, πηδάτε βρε μπαγάσικα ..." Την ώρα που λάλησε ο πρώτος πετεινός , εξαντλημένα τα καλικαντζαράκια αφήσανε τα ταψιά στα κεραμίδια ενός σπιτιού κι αρχίσανε να φεύγουν τρέχοντας με στριγγλιές και γέλια, βγάζοντας έξω τις γλώσσες τους που ήταν κατακόκκινες σαν τις γλώσσες της φωτιάς και κουνούσαν τις ουρές τους εδώ κι εκεί...
Όταν ξημέρωσε και βγήκαν οι άνθρωποι να πάνε στις δουλειές τους, βρήκαν στο δρόμο τα τρία παιδιά μισολιπόθυμα , χωρίς να έχουνε δυνάμεις για να σηκωθούν.
Τα κουνήσανε, τα ραντίσανε με αγιασμό και όταν συνήλθαν, διηγήθηκαν τι τους είχαν κάνει τα καλικαντζαράκια. Αυτά λέγανε οι παλιοί για τους καλικάντζαρους κι όλοι φοβόντουσαν να βγουν έξω από τα σπίτια τους πριν ξημερώσει, όλο το Δωδεκαήμερο. Εσείς όμως , σήμερα , δεν πιστεύω να φοβηθήκατε , γιατί όλα αυτά είναι ωραία παραμυθάκια του παλιού καιρού! (κείμενα από το βιβλίο της δασκάλας Αγγελικής Μαστρομιχαλάκη "Χριστούγεννα-Πρωτοχρονιά-Θεοφάνεια" Καλικάντζαροι Tα παγανά, τα γνωστά σε όλους μας καλικαντζαράκια, οι παραδόσεις και οι θρύλοι τα θέλουν να παίζουν σπουδαίο ρόλο και να επηρεάζουν σημαντικά τις συνήθειες και τα έθιμα αυτών των ημερών. Από τα Χριστούγεννα και μέχρι τα Θεοφάνια οι πιστοί στην Ηπειρο έβαζαν άλλοτε στο τζάκι δώδεκα αδράχτια για να τα βλέπουν οι καλικάντζαροι να μη κατεβαίνουν από την καπνοδόχο. Στα Γρεβενά ανάβουν ένα μεγάλο κούτσουρο, στη γωνιά από την παραμονή των Χριστουγέννων και η φωτιά καίει συνέχεια μέχρι τα Φώτα για να προστατεύει την οικογένεια από τους καλικάνταρους. Ενώ, οι πιστοί στις παραδόσεις από την Κρήτη από την παραμονή των Χριστουγέννων μέχρι τα Φώτα, που φεύγουν οι καλικάντζαροι, δεν τρώνε ελιές, φασόλια και σύκα για να μην βγάλουν καλόγηρους. Στην Κρήτη, λένε ότι εκεί κάτω στα έγκατα της γης τα καλικαντζαράκια κρατούν ένα τεράστιο πριόνι κι αγωνίζονται να κόψουν τον τεράστιο ξύλινο στύλο που κρατά στη θέση της τη γη. Θέλουν να τον κόψουν, για να δουν τη γη να γκρεμίζεται και τους ανθρώπους να υποφέρουν.
Ο στύλος όμως είναι πολύ χοντρός και γι αυτό χρειάζεται μεγάλη και πολύχρονη προσπάθεια για να τον κόψουν. Σίγουρα κάποια μέρα θα τα καταφέρουν, αν δεν είχαν τη συνήθεια να ανεβαίνουν πάνω στη γη κάθε χρόνο την παραμονή των Χριστουγέννων, για να πειράξουν τους ανθρώπους. Η παραμονή τους στη γη διαρκεί δώδεκα μέρες . Αφήνουν λοιπόν μισοκομμένο το στύλο που στηρίζει τη γη και θα συνεχίσουν αυτή την προσπάθεια, όταν ξαναγυρίσουν στα τάρταρα. Την παραμονή των Χριστουγέννων ξεκινούν τα καλλικαντζαράκια για το μεγάλο ταξίδι τους πάνω στη γη. Είναι χιλιάδες και ξετρυπώνουν στην επιφάνειά της από τις μυριάδες τρύπες που βρίσκονται πάνω στο στερεό φλοιό της. Βγαίνουν μέσα από τα φαράγγια και τα πηγάδια, από τις σπηλιές και τις καταβόθρες, τις καταπαχτές και τα πιο μικρά από τις μυρμηγκιές και διάφορες άλλες μικροσκοπικές τρύπες της γης! Φοβούνται πολύ το φως και γι' αυτό τη μέρα κρύβονται. Βγαίνουν όμως από τους κρυψώνες τους τη νύχτα και πειράζουν τους ανθρώπους. Μικρά και ευκίνητα, καθώς είναι, μπαίνουν στα σπίτια απ' όπου βρουν. Από τις καμινάδες, τις κλειδαρότρυπες, τις χαραμάδες των πορτών και των παραθυριών, τους ανηφοράδες των σπιτιών.
Τους αρέσει να πλατσουρίζουν μέσα στα δοχεία που έχουν οι νοικοκυρές το λάδι, στα τηγάνια, στα τσουκάλια, στα πιάτα, στους λύχνους που παλαιότερα χρησιμοποιούσαν για το φωτισμό στα χωριά. Λερώνουν τα φαγητά με τα ακάθαρτα νύχια τους και αφήνουν τις ακαθαρσίες τους όπου βρουν. Τίποτε βέβαια δεν κλέβουν, αλλά αναστατώνουν τόσο πολύ το σπίτι που το κάνουν αγνώριστο. Η ονομασία τους προέρχεται από το επίθετο "καλός" και από το "κάνθαρος". Ο λαϊκός άνθρωπος φανταζόταν τους καλικάντζαρους τριχωτούς με μορφή τράγου που σύχναζαν στα τρίστρατα.
Τους εξευμένιζαν καίγοντας αλάτι ή κρεμώντας πίσω από την πόρτα κατωσάγονο ή πανωσάγονο χοίρου.
Οι καλικάντζαροι εξαφανίζονταν τα Φώτα με τον αγιασμό των νερών.








Η ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΑ - ΕΘΙΜΑ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΣ

Η βασιλόπιτα είναι συνδυασμός του «εορταστικού άρτου» και του «μελιπήκτου» των αρχαίων προσφορών, τόσο προς τους θεούς όσο και προς τους νεκρούς ή τους κακούς δαίμονες για την εξασφάλιση της υγείας, της καλής τύχης και της ευλογίας του Αγίου Βασιλείου. Είναι άρτος χαρούμενος, όταν γίνεται φουσκωτή από ζύμη και κόβεται ανήμερα το μεσημέρι της Πρωτοχρονιάς και επίπεδος, σχεδόν νεκρολατρικός, όταν ετοιμάζεται άζυμη αποβραδίς και κόβεται στο δείπνο ή τα μεσάνυχτα. Είναι οπωσδήποτε μια προσφορά στους θεούς και στους αγίους ή στα αόρατα πνεύματα των νεκρών και των άλλων στοιχειών. Απόδειξη τα κομμάτια που ξεχωρίζουμε για το Χριστό, την Παναγία, τον Αι Βασίλη, το σπίτι, τους αγρούς, τα ζώα, τους πεθαμένους και τους ξενιτεμένους.
Μία παράδοση της Κωνσταντινούπολης λέει τα εξής: Όταν ο άγιος Βασίλειος ήταν Επίσκοπος στην Καισαρεία, ο Έπαρχος της Καππαδοκίας πήγε με σκληρές διαθέσεις να εισπράξει φόρους. Οι κάτοικοι φοβισμένοι ζήτησαν την προστασία του ποιμενάρχη τους. «Σας ζητάω αμέσως, τους είπε εκείνος, να μου φέρει ο καθένας ό,τι πολύτιμο αντικείμενο έχει». Μάζεψαν πολλά δώρα και βγήκαν μαζί με το Δεσπότη τους οι κάτοικοι της Καισαρείας να προϋπαντήσουν τον Έπαρχο. Ήταν όμως τέτοια η εμφάνιση και η πειθώ του Μεγάλου Βασιλείου, που ο Έπαρχος καταπραύνθηκε χωρίς να θελήσει να πάρει τα δώρα. Γύρισαν πίσω χαρούμενοι κι ο άγιος Βασίλειος πήρε να τους ξαναδώσει τα πολύτιμα αντικείμενα τους. Ο χωρισμός όμως ήταν δύσκολος γιατί είχαν προσφέρει πολλά όμοια αντικείμενα, δηλαδή δαχτυλίδια, νομίσματα κ.λ.π. Ο Βασίλειος τότε σκέφθηκε ένα θαυματουργό τρόπο: Διέταξε να κατασκευασθούν το απόγευμα του Σαββάτου μικρές πίτες και μέσα σε καθεμιά τοποθέτησε από ένα αντικείμενο. Την επόμενη μέρα έδωσε από μία σε κάθε Χριστιανό. Και τότε έγινε το θαύμα! Μέσα στην πίτα του βρήκε ο καθένας ό,τι είχε προσφέρει! Από τότε, λέει η παράδοση, κάθε χρόνο, στη γιορτή του αγίου Βασιλείου, κάνουμε κι εμείς πίτες και βάζουμε μέσα νομίσματα.




Ο χοίρος των Χριστουγέννων
Στην Κρήτη παλιότερα ήταν έθιμο να μεγαλώνει κάθε οικογένεια στο χωριό ένα γουρούνι, το «χοίρο», όπως το έλεγαν. Ο χοίρος σφάζονταν την παραμονή των Χριστουγέννων κι ήταν το κύριο Χριστουγεννιάτικο έδεσμα.
Την δεύτερη μέρα των Χριστουγέννων, οι χωρικοί έκοβαν το κρέας του χοίρου και έφτιαχναν:
λουκάνικα
απάκια: καπνιστό κρέας
πηχτή (τσιλαδιά): αφαιρείται κάθε ίχνος κρέατος από το κεφάλι του γουρουνιού και όλα μαζί βράζονται. Ο ζωμός με ειδική προετοιμασία μετατρέπεται σε πηχτό ζελέ που μέσα του βρίσκονται τα κομμάτια του κρέατος.
σύγλινα, δηλαδή το κρέας του γουρουνιού κομμένο σε μικρά κομμάτια, που το έψηναν και το έβαζαν σε μεγάλα δοχεία και το κάλυπταν με το λιωμένο λίπος του ζώου. Το λίπος έπηζε μόλις έχανε τη θερμότητα του και το κρέας μπορούσε να διατηρηθεί έτσι για αρκετούς μήνες.
ομαθιές, τα έντερα του χοίρου γεμισμένα με ρύζι, σταφίδες και κομματάκια συκώτι.
τσιγαρίδες, κομμάτια μαγειρεμένου λίπους με μπαχαρικά που το έτρωγαν με ζυμωτό ψωμί για κολατσιό στην εξοχή, όταν μάζευαν τις ελιές.
Ο χοίρος των Χριστουγέννων ήταν η βασική πηγή κρέατος για αρκετές εβδομάδες. Φυσικά αναφερόμαστε σε μια δίαιτα εξαιρετικά φτωχή σε κρέας, την περίφημη διατροφή της Κρήτης (Μεσογειακή Διατροφή), που χάριζε στους Κρητικούς των παλιότερων δεκαετιών υγεία και μακροζωία.
Τίποτα δεν πήγαινε χαμένο από το χοίρο των Χριστουγέννων, για κάθε κομμάτι του ζώου υπήρχε κάποια χρήση. Ακόμα κι αυτή η ουροδόχος κύστη, η «φούσκα» όπως λέγεται, πλυνόταν και καθαριζόταν και μετά φουσκωνόταν και γινόταν μπάλα, πολύτιμο δώρο για τα παιδιά της εποχής εκείνης.
Σε πολλές περιοχές της Ελλάδας τμήματα του χοιρινού χρησιμοποιούνταν κατά το παρελθόν ως πρώτη ύλη για διάφορα γιατροσόφια ενώ άλλα κομμάτια του αποτελούσαν αντικείμενα μαντείας. Πιο συγκεκριμένα ο σφάχτης ή κάποιος ηλικιωμένος σε ρόλο χρησμοδότη μελετούσε τα σπλάγχνα του ζώου για να ερμηνεύσει τι σήμαιναν για το μέλλον, για την τύχη του σπιτιού, τις σοδειές, τον καιρό.



ΠΗΓΗ: ΚΡΗΤΗ ΠΟΛΕΙΣ ΚΑΙ ΧΩΡΙΑ